



วัดเก่าแก่แห่งหนึ่งในจังหวัดตากที่ได้รับพระราชทานนามว่า “วัดสีตลาราม” จากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าฯ รัชกาลที่ 6 ในปี พ.ศ. 2448 ซึ่งคำว่า สีตลา ที่แปลว่า “เย็น” นั้นน่าจะหมายถึงผู้สร้างวัดที่มีชื่อว่าบุญเย็น เพื่อเป็นอนุสรณ์ระลึกถึงท่าน อย่างไรก็ตาม บรรยากาศอันร่มรื่นของวัดสีตลารามแห่งนี้ เหมาะสำหรับผู้ต้องการความสงบภายในจิตใจ ทำไมจึงเป็นวัดน้ำหัก สาเหตุที่ชาวบ้านนิยมเรียกวัดแห่งนี้ว่าวัดน้ำหักนั้น กล่าวกันว่า ในสมัยก่อนบริเวณด้านตะวันตกของวัด เป็นแม่น้ำปิงซึ่งมีกระแสน้ำไหลหักวนเนื่องจากเมื่อถึงหน้าน้ำหลาก น้ำจากห้วยแม่ท้อซึ่งไหลแรงมากได้ไหลตัดกระแสน้ำของแม่น้ำปิงให้เบนหักมายังท่าน้ำหน้าวัดนี้ ชาวบ้านจึงเรียกว่าวัดน้ำหัก แต่ต่อมาได้มีการถมดินสองฝั่งแม่น้ำ ร่องน้ำเปลี่ยนไปจึงไม่มีคุ้งน้ำที่มีกระแสน้ำไหลวนให้เห็นอีก